Als een ondeugend boefje en helft van een tweeling heb ik mijn jeugd doorgebracht in Nieuwleusen.
Op hele jonge leeftijd was ik al gefascineerd door het weer en het nieuws, maar heb uiteindelijk gekozen voor het weer.
Toen nog zonder camera, hield ik het weer in de peiling en kon genieten van veel weervariaties.
Vooral als Jan Pelleboer een portie sneeuw voorspelde waren ik en mijn tweelingbroertje niet meer te houden.
Stiekem vluchtten ik en mijn tweelingbroer 's morgens vroeg om 6 uur naar buiten om als eersten te kunnen genieten van het pas gevallen witte spul.

Als begin twintiger ben ik verhuisd naar het mooie dorp Oudleusen.Ook hier bleef ik me interesseren voor het weer door middel van boeken en televisie en natuurlijk door eindeloos naar de verschillende luchten koekeloeren.
In de jaren '80 kwam voor mij weerman Ton ten Hove in beeld, met zijn heldere uitleg van het Nederlandse weer vertaald naar onze provincie.

Begin 2000 heb ik maar eens een camera gepakt.
Ik vond dat ik aan veel meer mensen het weer, zoals ik dat altijd beleefde, moest laten zien.
In 2004 liet Peter Timofeeff (toen nog met snor en bril) opeens mijn eerste ingestuurde weerfoto op televisie zien.
Ik kreeg de smaak te pakken en daar kwam nog eens bij dat ik in 2005 gedwongen bij huis kwam en de weerfotografie voor mij een goede uitlaatklep werd. Nu acht jaren later maak ik nog steeds weerfoto’s, alleen niet meer dagelijks. Nietemin ben ik wel op een andere manier dagelijks bezig met het weer, zoals het bekijken van weerkaarten.

Ik laat me nu vooral uitdagen door weersextremen of de winters van nu.
En op mijn verlanglijstje staat onder andere een reis Alaska en het bewonderen van het Noorderlicht.
Maar voorlopig hoop ik nog een tijdje Nederlandse weerfoto’s te mogen maken.

Groet, Reinier